Litla sætagullið okkar er ársgömul í dag :)

Sumarið komið

Jæja ætli ég hendi nú bara í eina færslu svona í tilefni þess að það er alveg að koma 17.júní ;) Er búin að vera ansi slök í blogginu, ætli það sé ekki um að kenna facebook....þó ég hafi nú verið með facebookið ansi lengi, fékk mér það sko í Kanada og svo varð þetta allt í einu alveg svaaaaakalega vinsælt á Íslandi haha :)

Já, lífið gengur sinn vanagang hérna í Berghólum. Hugrún Birna vex og dafnar eins og vera ber. Orðin 9 mánaða, farin að borða og spræk og dugleg. Komin með 3 tennur. Var lengi vel með eina tönn, eiginlega alveg í 1 1/2 mánuð en svo eru nú hinar að detta niður, sú fjórða á leiðinni með tilheyrandi næturbrölti og lyktarsprengjum ;) Ekki er hún nú mikið að hreyfa sig elsku daman. Situr bein í baki og leikur sér og lætur svo rétta sér dót sem veltur úr seilingarfjarlægð....hér er sko prinsessa á ferð. Finnst fátt jafn leiðinlegt og að vera á maganum, gjörsamlega fer á orgið eftir 30 sek á maganum og ég segi ykkur það satt....ég er ekki að ýkja! Margar kúnstir gerðar til að lokka barnið í skrið en hún neitar öllum slíkum gjörningum :) Til hvers að hreyfa sig þegar maður getur látið færa sig úr stað :)
Hún er voða dugleg að borða, elskar mat og brauð með kæfu er í uppáhaldi. Smjattar og umlar á hverjum matarbita og segir namm namm :) Tilheyrandi að fyrsta orðið skyldi vera namm namm hjá litla matargrísnum :)

Já, senn lýkur svo fæðingarorlofinu en múttan fer að vinna um miðjan ágúst. Breytingar hjá kellunni, ætla að færa mig um set og kenna hér á Selfossi. Búin að ráða mig í Sunnulækjarskóla ásamt henni Sóleyju minni úr BES...fáum að vera saman í teymi á nýjum stað. Hlakka bara til, flott að geta hjólað í vinnu. Lét karlinn gefa mér hjól í afmælisgjöf, komin með stól aftan á og við Hugrún Birna erum farnar að þeysast um bæinn á hjólinu. Henni finnst það sko æðislegt, verður voða kát þegar ég dreg fram hjálmana og hún sér í hvað stefnir :)

Pabbi kall er útskrifaður af Grensás. Hann er alltaf jafn hraustur og sprækur. Voða duglegur. Slær grasið og dúllast í garðinu i nýja húsinu. Keyrir um og labbar hratt og mikið. Hann er ekki með mátt í hendinni en málið er að mjakast hægt og rólega. Það er erfitt að skilja hann en samt auðveldara núna finnst mér. Sé allaveganna framför. Þetta er náttúrlega voða lítið sem mjakast en það er þó eitthvað að mjakast, þetta gerist bara svo ótrulega hægt. Við hugsum bara um konuna sem missti allan mátt og það tók hana 8 ár að ná sér. Pabbi er líka svo ófeiminn. Fer um allt og talar við alla. Sumir verða kannski kindarlegir en hann skilur allt, hefur algjörlega fullan skilning á öllu þó að málið sé ekki til staðar. Sumir halda kannski að hann skilji ekki allt, er oft spurð að því hvort skilningur sé til staðar. Veit að fólk vill alveg vel með slíkum spurningum en ég hef stundum tekið það voðalega nærri mér. Sumir kannski orða þetta eitthvað ónærgætið. Eins og að það geti ekki verið í lagi með hugsun fólks þó svo að máltjáningu vanti. Æ ég veit svosem alveg hvað fólk er að pæla, stundum bara höndlar maður ekki slíkar spurningar.

En svona er lífið hjá okkur. Kerlingin á bænum orðin þrítug, hélt upp á heilmikið afmæli með grímubúningaþema og fjöri. Svo fáum við hjónin oft hálfgert sjokk þegar við hugsum til þess að aðeins séu 3 mánuðir í eins árs afmælið á litla lata rass hehe;) Verður vonandi farin að hreyfa sig eitthvað þá þessi elska :) Kannski ekki gott að sitja á rassinum til fermingu þó það sé ósköp notalegt :) Fær bara svo góða þjónustu frá móður sinni....kann sko alveg að snúa henni um fingur sér :)

Alveg að verða 7 mánaða

Ég held að ég muni hljóta bloggverðlaun ársins...á eiginlega ekki skilið að vera með bloggsíðu þar sem ég blogga nánast aldrei! En lífið líður hjá á ógnarhraða eins og alltaf. Hugrún Birna sprelligosi er alveg að verða 7 mánaða. Litla snót er nýkomin með tönn. Tönnin litla er að gægjast uppyfir tannholdið, er flugbeitt, ég segi að þetta sé hákarlatönn svo beitt er hún haha. Músin farin að sitja, situr sperrt, horfir í kringum sig og leikur sér. Ekki nennir hún að velta sér ljúfust, gerði það þarna nokkra daga í röð (af maga yfir á bak), sá síðan að það væri nú lítið varið í þennan gjörning og hætti snarlega. Mun betra að kalla bara á mömmuna, enda býr maður ekki á 4 stjörnu hótelin fyrir ekki neitt ;) En hvað um það, litla rólegaheita daman okkar er heilbrigð og fín. Fékk að vísu svæsna eyrnabólgu, eftir marga hitatoppa, hringingar og heimsókn á læknavaktina þá fékkst niðurstaða hjá HNE lækni, eyrnabólga var það! Við erum því búnar með fyrsta sýklalyfjakúrinn sem dömunni fannst hreint út sagt viðbjóður! Húsráðin hrannast upp í bankanum mínum...búin að ná mér í fótakrem frá mirandas og svo á ég ólífuolíu ;)
Mamma og pabbi eru flutt í Laxabakka...já Heiðmörkin bara seld og þau flutt. Yndislegt hús á einni hæð, rosa flott og bara alveg frábært fyrir þau. Þeysast um á einni hæð. Búið að fara í gegnum 32 ára dótasöfnun Heiðmerkurinnar hehe, ansi margir ruslapokar farnir á haugana. En nauðsynlegt að taka til og losa aðeins dót. Þau eru rosalega ánægð með nýja húsið og Brandur karlinn virðist höndla þetta vel. Samt pínu skrýtið að horfa á eftir Heiðmörkinni...ætli maður eigi nú ekki eftir að rúnta framhjá stundum ;) En nú er það bara amma og afi LAX!!!

Bráðum 6 mánaða

6 mánaða aldurinn nálgast hratt hjá litlu dömunni. Ekki skilur maður hvað tímanum líður....flýgur hjá á ógnarhraða. Fyndið samt hvað tíminn getur verið afstæður. Mér finnst eins og það hafi verið í gær sem við hraðkeyrðum á sjúkrahúsið og fengum barn í hendurnar 20 mín síðar og svo stutt síðan við vorum með krílið okkar hérna heima, aðeins 7 tíma gamla! Meðgangan leið rosalega hratt og tíminn með litlu Rúninni okkar svo fljótur að líða. Mér finnst líka mjög stutt síðan við fluttum heim frá Kanada en samt finnst mér ótrúlega langt síðan pabbi veiktist og síðan að Díana og Sigurjón skildu! Skrýtið, það er eins og atburðir sem eru erfiðir séu lengur að líða en það góða flýgur hjá. Merkilegt að þó maður sé að upplifa góða atburði um leið og slæma þá virka þessir erfiðu miklu lengra í burtu heldur en það skemmtilega. Svona er þetta skrýtið, bara alveg eins og þegar maður var lítill. Þá fannst manni tíminn stundum alveg ótrúlega lengi að líða og svo þegar það var gaman þá var allt strax búið, sbr jólin :) Já, hann er skrýtinn þessi litli heili okkar :)

Hugrún Birna snúllurófa vex og dafnar. Er með mikil og góð læri, þyngist og lengist. Orðin algjör sunddrottning, kafar eins og fiskur og elskar orðið sundið. Hlær og skríkir og farin að þekkja umhverfið, veit sko alveg hvar við erum þegar við löbbum inn í sundlaug.
Stúlkan er líka farin að vita hvað hún vill....farin að vakna svona undir morgun, bara til að fá að kúra uppí hjá mömmu og pabba ;) Líka svo notalegt að hafa hana hjá sér. Barnið ákvað að taka sko ekki pela, ákvað heldur að svelta sig og bíða eftir múttu túttu heldur en að sjúga eitthvað plastdrasl! Þannig að múttan kemst nú ekki langt frá skvísunni.
Tærnar eru orðnar hið skemmtilegasta leikfang og sýgur hún þær af bestu lyst....hver slær ekki hendinni á móti góðri stórutá hehe ;) Móður sinni til mikillar gleði þá velti barnið sér í vikunni.....af maga og yfir á bak. Held hún hafi nú gert þetta svona meira óvart, enda mjög hissa á svipinn (gæti líka hafa verið ástæða að móðirin fagnaði af ákafa og með látum hehe). Annars nennir hún lítið svona veltum og sýnir litla tilburði til slíkra verka. Vill miklu frekar standa í lappirnar....enda með lærin í það hehe. Henni finnst líka rosa gaman að sitja í vagninum og fá að sjá út, horfir og horfir enda forvitin eins og mamma sín. Líka mjög góð í bíl og mjög kát þegar hún fer í gallann og bílstólinn :)

Svo er Hlöðutúns afi að fara í prófkjör....og verða afastelpurnar að hjálpa afa gamla í bílskúrnum....ekki erfitt fyrir þær skvísur að fanga hylli kjósenda ;)

5 mánaða

Ekki er maður virkur í bloggskrifum þessa dagana.
En músin okkar er orðin 5 mánaða, stór og sterk :) Byrjuð í ungbarnasundi, búin að fara í kaf og veit sko alveg hvað hún vill ;) Líka búin með fyrstu veikindin, fékk smá hita fyrir helgi en er orðin góð. Spurning hvort það séu tönnslur á leiðinni....ekkert er sjáanlegt ennþá en sú stutta étur allt sem að kjafti kemur og nagar og nagar :)
Svo er 5 mánaða skoðun hjá okkur á fimmtudag og sprauta og allt.

Gleðilegt nýtt ár

Á áramótum er ágætt að hugsa til baka og rifja upp minningar, góðar og slæmar. Á hverjum degi ársins upplifum við ýmislegt, sumt verður eftirminnilegt annað ekki. Sumir hlutir eru eftirminnilegir sem fremur sárar minningar, aðrar sem góðar og skemmtilegar minningar. Allt er þetta reynsla sem mótar og styrkir okkur sem einstaklinga.
Þetta ár var tími uppbyggingar, erfiðleika og ánægju. Gleði, sorg, reiði og biturð eru tilfinningar sem hafa snert hjörtu okkar en ekkert gleður hjarta okkar meira en litla stúlkan okkar, sem er yndislegust í öllum heimi og ljómar sinni yndislegu tilveru. Hæst ber auðvitað fæðing litlu dömunnar í september byrjun. Það bar skjótt að og kom hún í heiminn á ógnarhraða í verkfallsbyrjun. Þar vorum við nú heppin og glöð að fá aðstoð ljósmóður við fæðingu hennar og þakklát erum við fyrir að eiga heilbrigt barn. Við fluttum líka í húsið okkar sem okkur líður endalaust vel í, þó að við séum ekki búin að klæða í loftin né setja á gólfin :) Við fórum líka til Luxembourgar að heimsækja elskulega vini okkar og til Þýskalands að hitta góða frænku, hana Mundu og allt hennar fólk. Þetta var skemmtilegt frí og við nutum þess mjög.

Pabbi og mamma áttu erfitt ár en standa þó uppi glöð og ánægð. Pabbi varð 60 ára á árinu og var svo gaman að sjá hve margir komu til að fagna með honum. Þau náðu líka að fara til Krítar með vinum sínum áður en skellurinn kom. Pabbi þurfti að gangast undir mjög stóra og mikla hjartaaðgerð. Þessi tími var mjög erfiður öllum, sérstaklega mömmu en þetta er um garð gengið og nú er tími til byggja sig upp. Það gengur vel. Pabba líður vel, er alltaf kátur og glaður. Hann sýnir mikið æðruleysi,heldur jákvæðu hugarfari alla daga og er ávallt glaður í skapi. Sýnir aldrei pirring eða neikvæðni í okkar garð enda hefur hann alltaf verið jákvæður að eðlisfari. Nú fer hann 2x í viku á Grensás og svo í þjálfun til Jónda 3x í viku. Hann keyrir um, fer í búðir og gerir bara það sem hann vill og getur. Hann er mjög duglegur. Málið er enn það erfiða. Það kemur hægt og rólega, mun taka langan tíma en miðað við hversu alvarlegt þetta áfall var þá er í rauninni ótrúlegt hvað hann getur. Í raun var það kraftaverk að hann skyldi lifa þetta mikla áfall af. Við trúum á framfarir, lífið er ótrúlegt og við vitum aldrei hvað dagurinn ber í skauti sér. Reynum að njóta hverrar stundar sem lífið gefur.

Óskum ykkur alls hins besta á nýju ári. Megi friður og farsæld fylgja ykkur öllum. Með þökkum fyrir allt hið liðna og jákvæðar og uppbyggjandi athugasemdir hér á blogginu :)
Gleðilegt ár :)
Kv. Sigga Rós

Gleðileg jól

Gleðileg jól öll sömul og kærar þakkir fyrir það liðna :)